Historie

In de voorgeschiedenis van het café, toen Rentrée nog gewoon l'Entrée heette en zelfs ver nog daarvoor, wees niets nog op de aanwezigheid van tapkranen en barkrukken. Het huidige Rentrée was toen het woonhuis van de rijke familie van Gassen met daaraan gekoppeld een brouwerij.

Het was Gerard Jonkman, die het woonhuis wist om te bouwen tot dat wat het nu is. Een prachtig art deco pand waar ik het trots iedere dag mijn biertjes mag tappen. Gerard is niet alleen een Horeca-icoon in Hulst en omstreken, maar toevallig ook afgestudeerd binnenhuisarchitect. Hetgeen duidelijk terug te zien is in de typische stijl van het pand. Ruim 6 jaar heb ik voor Gerard gewerkt. Eerst als zo velen begonnen als glazen ophaler en de laatste jaren als bedrijfsleider. Toen ik echter in 2003 de keuze kreeg het café tot het mijne te maken, voelde ik diep van binnen een kleine aarzeling. Zoiets moet je in mijn overtuiging alleen doen mits je er 100% achter staat en dat was dus op dat moment niet zo.

Ik wilde meer van de wereld zien en besloot te gaan reizen. Via Schotland, Portugal, Belgie en vele andere landen toch telkens met kleine tussenpozen weer in het vertrouwde Hulst. Tijdens deze periodes hielp ik Gerard in zijn naastgelegen discotheek Champs Disques. Daar werkend de afgelopen carnaval, reed ik de laatste dag naar huis toen een auto mij gebaarde te stoppen. Vele gesprekken zouden volgen met de juiste mensen maar vooral op het juiste moment, zoals ze dat zeggen. Het er niet helemaal mee eens zijn hoe het er inmiddels aan toe ging in het café, besloot ik het initiatief te nemen. Ik kreeg daar van de mensen bij Inbev Nederland, Loontjes Automaten en Gerard het mooist denkbare compliment, vertrouwen. Volgens hun en uiteindelijk ook volgens mezelf zou ik de persoon zijn het café terug op het oude niveau te brengen. En zo geschiedde…

Ik ben terug thuis. Zo voelt het ook. Ik had hier al eerder een fantastische tijd gehad onder Gerard maar dan nu voor mezelf. Er komt zo veel meer op je af. Veel verantwoordelijkheid, papierwerk en discipline, maar het gaat goed. Aan mijn motivatie en dat van mijn team, zal het zeker niet liggen.

Mijn oprecht woord van dank gaat uit naar al deze mensen, gasten die massaal kwamen en dit hopelijk nog lang volhouden, personeel, vrienden en ouders. Zonder al deze mensen was het nooit zo’n succes geworden zoals we dat nu met zijn allen hebben gerealiseerd.